Keff: brzydziłam się ich

Warszawski, lewicowy lokal "Nowy Wspaniały Świat" zaprasza na wykład pt. "Pojęcie żydowskiej samonienawiści (selfhatred) poddane rewizji", który 25 stycznia 2012 roku poprowadzi Bożena Umińska-Keff. Więcej o samym wykładzie tutaj.

Uważamy, że wybór prelegentki jest bardzo trafiony!

Poniżej fragment wywiadu z Bożeną Umińską - Keff, który ukazał się w 2008 r. w "Gazecie Wyborczej".


- Zatrzymałyśmy się w Jerozolimie u kuzyna mojego ojca, który nazywał się Keff, był żołnierzem armii Andersa i tam został. Mieszkał w willi z żoną, na którą mówiłam ciocia Hiszpanka, bo była Żydówką z Hiszpanii. Kiedy ciocia Hiszpanka otwierała szafę, moim oczom ukazywała się kolekcja 20 sweterków, każdy w innym kolorze. Dla kogoś z Polski to było coś zupełnie niesamowitego,  jak luksusowy sklep. Ale Izrael nie był wtedy bogatym krajem. Dół willi zamieszkiwała rodzina, która była dla mnie zagadką. Było tam sześcioro czy ośmioro dzieci, wszystkie dość obdarte. Brzydziłam się ich, bo  często chodziły usmarkane i nie miały chusteczek. Kiedyś mnie tam zaproszono,  weszłam i skamieniałam - było tam klepisko, duży kaflowy piec i jedno wielkie  posłanie dla całej rodziny. To nie było z biedy.

To dlaczego?


- To byli Żydzi z Maroka. Mieszkali po swojemu. Matka nie byłaby w stanie mieszkać w Izraelu, a na pewno nie w kibucu, jest osobą typowo miejską.

źródło: DUŻY FORMAT, dodatek do GW, rozmawiała KATARZYNA BIELAS 26-05-2008


Cóż, tak właśnie wygląda żydowska samonienawiść, ignorancja i hucpa...

Żydzi pojawili się w Mauretanii (rzymskiej prowincji) po zburzeniu Jerozolimy w 70 roku naszej ery. Prowincja ta obejmowała m.in. dzisiejsze Maroko. Przez stulecia tworzyli barwne i niezwykle ważne skupisko żydowskie na świecie. Tę grupę nazywamy z hebrajska toszawim.

Kolejny przełom nastąpił w XV wieku po wygnaniu Żydów z Hiszpanii i Portugalii. Wielu sefardyjskich wygnańców osiedliło się wtedy w Maroku. Tę drugą grupę nazywamy megoraszim.

Toszawim żyli na prowincji, gdzie zajmowali się rękodzielnictwem, rolnictwem i hodowlą zwierząt. Megoraszim mieszkali w miastach i stanowili arystokrację Maroka. Tak pod względem finansowym, jak i kulturalnym czy politycznym.

W 1948 roku powstaje Państwo Izrael, co wzmaga nastroje antyżydowskie w całym islamskim świecie. Warto jednak odnotować, że kiedy rząd Vichy w 1940 domagał się od sułtana Mohammeda V wprowadzenia ustawodawstwa antysemickiego, ten odparł, że w Maroku nie ma Żydów, a są tylko Marokańczycy. Ostentacyjnie zaprosił też elity żydowskie na uroczystości państwowe.



Materiał filmowy z napisami w języku polskim - włącza się je na dole ekranu Youtube w pasku ustawień. Jeśli polskie napisy ('captions') są zbyt mało widoczne, to można je powiększyć lub zmienić ich kolor w ustawieniach ('settings') napisów.

Rok 1948 przyniósł jednak eksplozję antysemityzmu z pogromami od Marakeszu do Bangladeszu, a marokańscy Żydzi, których populację w 1948 r. szacowano na ok. 300 tysięcy, zaczęli masowo emigrować do Izraela. Ich majątki były wcześniej nacjonalizowane przez arabskie państwo, więc przyjeżdżali po prostu z niczym. Byli biednymi uchodźcami. Nie czekały na nich w Izraelu żadne luksusy, bo państwo żydowskie było wtedy biedne. Ich alija trwała od 1948 roku aż do lat siedemdziesiątych.

Dużo więcej można przeczytać w książce profesora Haima Zafraniego (1922-2004). Dla każdego interesującego się kulturą marokańskich Żydów lektura obowiązkowa. Wypowiedzi Umińskiej-Keff nie będziemy komentować, bo "szkoda czasu i atłasu". Dno...

Materiał filmowy z napisami w języku polskim - włącza się je na dole ekranu Youtube w pasku ustawień. Jeśli polskie napisy ('captions') są zbyt mało widoczne, to można je powiększyć lub zmienić ich kolor w ustawieniach ('settings') napisów.

Dodaj na Facebook, Twitter...

Przedyskutuj to na forum. (31 posts)

Ostatnio dodane